logo
 
Multiple Sclerose (MS) Vereniging Nederland
regio Amsterdam en omstreken

 

‘Hypocrisis!’

    Door: Madelon

    Klagen wil ik niet en dat vertik ik categorisch.
    Maar mag ik even …..

    Het klinkt krankzinnig en tegenstrijdig maar als chronisch zieke – rondkomend van een WAOtje - ben je slechter af als het goed gaat met de economie. Althans daar begint het verdacht veel op te lijken. Omgekeerde wereld?

    Heel gek maar tijdens een crisis begint de politiek zich druk te maken over deze kwetsbare groep, de chronisch zieken. Gaat het wel goed met hen, zij hebben weinig te besteden. Vreemd want de uitkeringen gaan in de regel niet omlaag en wij worden ook niet ontslagen. Wij hebben niets meer of minder te besteden dan anders of dan in goede tijden. De zorgkosten rijzen sowieso de pan uit maar verder vrij stabiel.

    Oké aan het einde van de crisis werd er hard gesnoeid in allerlei regelingen waar je als chronisch zieke recht op hebt ter compensatie van de algehele malaise.
    De eenmalige uitkering in december in het kader van de Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) uitgekeerd door het CAK. In november de eenmalige Bijdrage Eigen Risico.
    Beide compleet afgeschaft.
    De Tegemoetkoming Arbeidsongeschikten van het UWV wordt uitgekeerd in September en is drastisch verlaagd.
    Mij scheelt dat in de herfst zo’n 800,-- euro!!!
    Dat slaat een flink gat.

    Klagen deed ik daar niet over want het is per slot van rekening crisis, we moeten bezuinigen, dat geldt voor ons allemaal. Ik begrijp dat. Iedereen levert in en doet een stapje terug.

    Echter nu het beter gaat in NL - veel beter - wordt alles duurder en al die fijne regelingen hiervoor genoemd zijn afgeschaft of ernstig gekort en komen never nooit meer terug.
    De WAO uitkering stijgt niet of nauwelijks per jaar. Van zo ongeveer alles om je heen stijgen de prijzen (vaste lasten) wel. Uitgerekend is dat de energielasten vreselijk gaan stijgen o.a. door belastingen, Groningen, milieumaatregelen en het beleid.
    Met als kers op de taart: de geplande BTW verhoging.

    Het lage BTW tarief gaat van 6% naar 9% en raakt zo ongeveer alle diensten – naast de dagelijkse boodschappen - waar ik gebruik van maak. Kapper, cultuur (musea, film, theater), taxi.
    Uiteraard heeft iedereen hier mee te maken maar geloof me het hakt er procentueel harder in bij een relatief laag inkomen.

    En nu kijkt de politiek niet naar ons om, het gaat immers toch beter met de economie en koopkracht?
    Ja, met de werkende gezonde medemens maar chronisch zieken zijn nog steeds ziek, een tandje slechter waarschijnlijk simpelweg door het verloop van de tijd.

    Juist nu is de tijd aangebroken om te ‘zorgen’ voor de zwakkeren in de samenleving en niet alle pijlen te richten op de gezonde werkende medemens (met kinderen). Hij/zij kan immers goed voor zichzelf zorgen of een tandje extra investeren in zichzelf. Wij hebben geen keuze. Een opleiding, omscholing, andere of extra baan, langer of harder gaan werken, het behoort helaas niet (meer) tot onze mogelijkheden.

    Het stemt af en toe radeloos om niet meer self-sufficient te zijn.

    Madelon.