Schoon genoeg

De laatste stuiptrek van de zomer, hopelijk.
Ik smelt werkelijk waar.
Zeker met die uitbundige zon.
Brain fog, krachtverlies, nog meer uit balans, pijn.
Ik ben niets meer waard.
Zelfs lezen is mij te veel. Ik heb nog stapels boeken. Zó jammer.
Godzijdank voor NETFLIX.
De zomer duurt lang en is tegenwoordig zó saai.
Ik kan niets, blijf angstvallig binnenshuis, zie niemand.
Gelukkig kan ik goed alleen zijn en verveel me nauwelijks.
Ik word enigszins onpasselijk van de hysterische blijheid van alles & iedereen.
Heb moeite met eten en drinken, kan er de moed niet voor vinden, moet mezelf er toe dwingen.
Ik baal er stevig van. Even leek het einde in zicht maar niets was minder waar.
Verheug me enorm op de herfst.
Al was het alleen maar om de leukere kleding.
En met een beetje ‘geluk’ ga ik wederom beginnen met Fampyra, deze herfst!
Ik snak naar een beetje verbetering van het belabberde functioneren van mijn lijf en leden. Ook daar krijg ik schoon genoeg van.

Madelon